جواب پرسشهای آخر فصل کتاب فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی انتشارات پژوهشگاه حوزه و دانشگاه
این فایل، جواب پرسشهای آخر فصل برای درس فلسفه تعلیم و تربیت رشته های دانشگاه فرهنگیان می باشد که از کتاب فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی اثر دکتر محمد داودی و دکتر حسین کارآمد انتشارات پژوهشگاه حوزه و دانشگاه تهیه و تنظیم شده است، امید است مفید و مورد استفاده واقع شود.
ویژگی های این فایل
- تایپ شده
- روان و گویا
- مناسب برای کسب نمره عالی
- فایل PDF و دانلودی
- دسترسی بی نهایت به فایلها
- تهیه شده از آخرین نسخه کتاب فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی اثر دکتر محمد داودی و دکتر حسین کارآمد
قسمتی از جواب سوالات آخر فصل کتاب فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی اثر دکتر محمد داودی و دکتر حسین کارآمد انتشارات پژوهشگاه حوزه و دانشگاه:
۱. دانستن فلسفۀ تعلیم و تربیت چگونه میتواند بر فلسفۀ تربیتی شخصی هر معلم تأثیرگذار باشد؟
دانستن فلسفۀ تعلیم و تربیت به معلم کمک میکند تا نسبت به مبانی نظری فعالیتهای تربیتی خود آگاهی پیدا کند و از سطح عمل صرف و تقلیدی فراتر رود. هر معلم، آگاهانه یا ناآگاهانه، دارای نوعی فلسفۀ تربیتی شخصی است که رفتارهای آموزشی، نحوۀ تدریس، شیوههای ارزشیابی و رابطۀ او با دانشآموزان را هدایت میکند. فلسفۀ تعلیم و تربیت با تحلیل عقلانی مفاهیم بنیادین مانند «تربیت»، «آموزش»، «هدف تربیت» و «روش»، این امکان را فراهم میسازد که معلم باورهای پنهان و پیشفرضهای ذهنی خود را شناسایی کرده و آنها را بهصورت آگاهانه سامان دهد. از سوی دیگر، فلسفۀ تعلیم و تربیت نقش مهمی در نقد و اصلاح فلسفۀ تربیتی شخصی معلم دارد. معلمی که با مبانی فلسفی تربیت آشناست، میتواند هماهنگی یا ناسازگاری میان اهداف، روشها و عملکرد عملی خود را بررسی کند. این آگاهی، زمینۀ رشد حرفهای، افزایش مسئولیتپذیری و اتخاذ تصمیمهای تربیتی آگاهانه را فراهم میسازد. به همین دلیل، فلسفۀ تعلیم و تربیت نهتنها دانشی نظری، بلکه ابزاری عملی برای هدایت کنشهای تربیتی معلمان بهشمار میآید.
۲. از دو نفر از دانشجومعلمان بخواهید فلسفۀ تربیتی شخصی خود را بنویسند و توضیح دهند چه تأثیراتی بر فعالیتهای تربیتی آنان میگذارد.
دانشجومعلم اول فلسفۀ تربیتی شخصی خود را بر این باور استوار میکند که تعلیم و تربیت فرایندی برای رشد همهجانبۀ انسان است و نباید به انتقال محفوظات علمی محدود شود. از نگاه او، هدف تربیت پرورش عقل، تقویت تفکر انتقادی، مسئولیتپذیری اجتماعی و توانایی حل مسئله در دانشآموزان است. این نگرش فلسفی باعث میشود که در فعالیتهای تربیتی خود از روشهای فعال مانند بحث گروهی، پرسشگری، حل مسئله و یادگیری مشارکتی استفاده کند و نقش معلم را بیشتر هدایتگر و تسهیلگر بداند تا انتقالدهندۀ صرف دانش. دانشجومعلم دوم فلسفۀ تربیتی شخصی خود را بر مبنای جهانبینی اسلامی تعریف میکند و معتقد است غایت نهایی تربیت، حرکت انسان به سوی کمال و تقرب به خداوند است. بر اساس این فلسفه، آموزش علمی باید همزمان با تربیت اخلاقی و معنوی همراه باشد. این نگرش سبب میشود که در فعالیتهای تربیتی خود، بر الگو بودن معلم، رعایت ارزشهای اخلاقی، توجه به نیت و انگیزههای یادگیری و ایجاد فضای معنوی در کلاس تأکید کند. در هر دو نمونه، فلسفۀ تربیتی شخصی جهتدهندۀ رفتارها، انتخاب روشها و تصمیمهای تربیتی دانشجومعلمان است.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.